Ciekawostki
- Największy samiec, o jakim pisano, miał trzydzieści jeden metrów długości. Samice są jeszcze dłuższe. Najcięższy zarejestrowany płetwal ważył sto siedemdziesiąt siem ton.
- Angielscy poławiacze wielorybów nazywali płetwala błękitnego "garnkiem siarki", ponieważ kiedy pływał w wodach północnych, pokrywała go warstwa z zielonożółtych okrzemek, która zakrywała jego naturalny kolor.
- Używane niegdyś do wyrobu gorsetów tak zwane "fiszbiny (z niemieckiego: kości wieloryba) nie były naprawdę wielorybimi kośćmi lecz rzeczywiście ich fiszbinami.
- Zamiast zębów paszcza wieloryba wyposażona jest w rząd płytek, zwanych fiszbinami. Tworzą one system filtrujący pożywienie. Przez o wielkie sito przepływa jednorazowo pięć ton wody, w której znajduje się plankton.
- Płetwal błękitny ma około trzysta dwadzieścia fiszbinów o długości stu centymetrów i szerokości pięćdziesięciu pięciu centymetrów. Każdy z tych fiszbinów zakończony jest rzędami długich szczelin, dzięki którym zatrzymywane są nawet najmniejsze części pożywienia. Po wypuszczeniu wody, pokarm jest zlizywany mięsistym językiem.